Όλα συνεννοημένα, λίγα μοιρασμένα

Ποιος θα ψωνίσει, τι ώρα τελειώνει η δουλειά, ποιος θα πάρει το παιδί. Η ημέρα μπορεί να κυλά με αρκετή συνεργασία και ελάχιστη αίσθηση επαφής. Δεν συμβαίνει πάντα κάτι θεαματικό. Κάποιες φορές αυτό που λείπει είναι η απλή εμπειρία ότι ο άλλος ενδιαφέρεται για το πώς ήμασταν μέσα σε όσα κάναμε.

Η μοναξιά μέσα σε μια σχέση μπορεί να φέρνει και ντροπή: «αφού έχω άνθρωπο δίπλα μου, γιατί παραπονιέμαι;». Η φυσική παρουσία, όμως, δεν καλύπτει αυτομάτως την ανάγκη να ακουστούμε. Και το ότι μια σχέση έχει θετικά στοιχεία δεν ακυρώνει εκείνο που μας δυσκολεύει.

Δεν σημαίνει πάντα το ίδιο πράγμα

Μπορεί να περνάτε μια περίοδο εξάντλησης. Μπορεί να έχουν μείνει συζητήσεις στη μέση επειδή κάθε απόπειρα καταλήγει σε ένταση. Μπορεί οι τρόποι που δείχνετε ενδιαφέρον να μην συναντιούνται. Αυτές οι πιθανότητες δεν είναι ισοδύναμες και δεν λύνονται όλες με την ίδια συμβουλή.

Αξίζει να ξεχωρίσουμε αν λείπει ο χρόνος, η περιέργεια, η τρυφερότητα ή η ασφάλεια. Το «δεν μιλάμε αρκετά» είναι διαφορετικό από το «δεν μπορώ να πω τι νιώθω χωρίς να γελοιοποιηθώ». Στη δεύτερη περίπτωση δεν αρκεί να οργανωθεί περισσότερος κοινός χρόνος.

Μια πρόσκληση πιο συγκεκριμένη από το παράπονο

Το «θέλω να είσαι πιο κοντά μου» είναι αληθινό, αλλά μπορεί να αφήνει τον άλλον να μαντεύει. Το «θα ήθελα να συζητήσουμε λίγο χωρίς κινητά, όχι μόνο για τις υποχρεώσεις» περιγράφει κάτι που μπορεί να γίνει κατανοητό και να συζητηθεί.

Δεν είναι αποκλειστική ευθύνη του ανθρώπου που νιώθει μόνος να βρει τις τέλειες λέξεις. Η ανταπόκριση του άλλου έχει σημασία. Μια σχέση χρειάζεται χώρο και για τις δύο εμπειρίες, όχι έναν μόνιμο αγώνα απόδειξης ότι κάποιος δικαιούται να ζητά επαφή.

Τι μπορεί να διερευνηθεί

Η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει να κατανοήσετε τι αναζητάτε, πώς εκφράζεται η ανάγκη σας και ποια μοτίβα επανέρχονται. Δεν λειτουργεί ως δικαστήριο που αποφασίζει ποιος είναι ο καλός ή ο κακός σύντροφος, ούτε προϋποθέτει ότι πρέπει να μείνετε ή να φύγετε.

Αν υπάρχει εκφοβισμός, υποτίμηση ή καταναγκαστικός έλεγχος, η δυσκολία δεν χρειάζεται να περιγραφεί ως απλή «έλλειψη επικοινωνίας». Σε τέτοιες συνθήκες προέχουν η ασφάλεια και η εξειδικευμένη υποστήριξη.

Άννα Μωραΐτη