Η ψυχοδυναμική ματιά στη θεραπείαΝα καταλάβουμε όσα δεν εξηγούνται εύκολα.

Δεν αντιμετωπίζω τον άνθρωπο σαν ένα σύνολο συμπτωμάτων που χρειάζονται γρήγορη διόρθωση. Με ενδιαφέρει η προσωπική σημασία μιας δυσκολίας: πότε εμφανίζεται, με ποιους ανθρώπους, τι προστατεύει και τι τελικά περιορίζει. Το παρελθόν μάς απασχολεί στο μέτρο που συνεχίζει να συμμετέχει στο παρόν — όχι ως έτοιμη απάντηση για όλα.

Κάποιες άμυνες μάς βοήθησαν να αντέξουμε και αργότερα έγιναν ο μόνος διαθέσιμος τρόπος να σχετιζόμαστε. Η θεραπεία δεν τις αποδομεί βιαστικά. Προσπαθεί να καταλάβει τη λειτουργία τους και να αφήσει χώρο για περισσότερες επιλογές. Στην ψυχοσεξουαλική δουλειά, η ίδια προσοχή στρέφεται στην επιθυμία, στη ντροπή, στο σώμα και στην εμπειρία της εγγύτητας, χωρίς να ορίζει έναν «σωστό» τρόπο να είστε.

Η σχέση που χτίζεται μέσα στις συναντήσεις είναι μέρος αυτής της εργασίας. Μπορούμε να μιλήσουμε και για όσα συμβαίνουν ανάμεσά μας: μια αμηχανία, μια διαφωνία, την ανάγκη να ευχαριστήσετε ή τον φόβο ότι δεν θα γίνετε κατανοητοί.