Τι περιγράφει ένα προσωπικό όριο

Είπατε ότι δεν μπορείτε να βοηθήσετε αυτή τη φορά και λίγο αργότερα σκέφτεστε πώς θα το πάρετε πίσω. Ίσως ο άλλος δεν αντέδρασε καν άσχημα. Η ενοχή όμως έχει ήδη εμφανιστεί, σαν η άρνηση ενός αιτήματος να ισοδυναμεί με απόσυρση της αγάπης σας.

Ένα όριο περιγράφει τη δική μας συμμετοχή: τι μπορούμε να διαθέσουμε, πώς θέλουμε να μας μιλούν, τι δεχόμαστε για το σώμα και τον χρόνο μας. Δεν είναι δικαίωμα να ορίζουμε ποιον θα βλέπει ο άλλος ή να απαιτούμε να μην αισθάνεται ποτέ δυσαρέσκεια.

Από την κατηγορία στη σαφήνεια

Μια συγκεκριμένη περιγραφή του τι μας δυσκολεύει και τι χρειαζόμαστε είναι συχνά πιο σαφής από γενικές κατηγορίες. Μπορούμε να μιλήσουμε για τη δική μας εμπειρία και να ακούσουμε την εμπειρία του άλλου, χωρίς να συμφωνούμε σε όλα.

Η επικοινωνία δεν εγγυάται ότι ένα όριο θα γίνει αποδεκτό. Σε σχέσεις με απειλή ή εξαναγκασμό, η ασφάλεια προηγείται μιας προσπάθειας καλύτερης διατύπωσης.

Τι μπορούμε να εξερευνήσουμε στη θεραπεία

Αν έχουμε μάθει ότι η θέση μας σε μια σχέση εξαρτάται από το πόσο βολικοί είμαστε, το όριο μπορεί να βιώνεται σαν κίνδυνος απώλειας. Τότε μια καλή φράση δεν αρκεί. Χρειάζεται να διερευνηθεί η σύνδεση ανάμεσα στο να προσφέρουμε και στο να αισθανόμαστε ότι αξίζουμε να μείνουμε.

Η ψυχοδυναμική εργασία δεν προσπαθεί να μας κάνει αδιάφορους για τους άλλους. Μας επιτρέπει να αναρωτηθούμε αν η φροντίδα τους χωρά και την ύπαρξη των δικών μας αναγκών. Μπορούμε να νοιαζόμαστε και να μη συμφωνούμε σε όλα, χωρίς αυτή η διαφορά να σημαίνει αναγκαστικά ρήξη.

Άννα Μωραΐτη